Mehmet Kumcağız
HZFGLOBALMEDYA
‘’Gökyüzüne Yazılmış Bir Hayal’’
Bir ilçenin kaderini değiştiren üç çılgın Türk’ün unutulan hikayesi…
Samsun’da üç tutkulu adam bir hayal kurdu: Uçmak.
Ama sadece kendileri için değil, binlerce gencin gökyüzüne uzanabilmesi için…
Bazı insanlar vardır… yaşadıkları çağın çok ötesinde düşünürler. Onlar, sınırları hayallerinde değil, gökyüzünde ararlar.
Hayalleri sadece kendi hayatlarını değil, yaşadıkları şehri, ilçeyi ve hatta bir ülkenin kaderini değiştirir. İşte bu yazı, böyle üç çılgın Türk’ün hikayesidir. Onların gökyüzüne olan tutkusu, çocukluk hayallerini gerçeğe dönüştürmeleri, sadece kendi yollarını değil, binlerce gencin yolunu da aydınlatmıştır.
Diş Hekimi Aytekin Turgut, Pilot aynı zamanda Kalp Damar Cerrahı Prof. Dr. Ferşat Kolbakır ve Uçak Mühendisi Yusuf Kahvecioğlu… Onlar, gökyüzüne âşık üç idealist.
Onların hikâyesi, sadece bir uçuş hikâyesi değil; inançla, azimle ve tutkuyla nasıl büyük işler başarılabileceğinin canlı kanıtıdır.
Hayalden Gerçeğe Uçuş
Her şey 1988’de başladı. Aytekin Turgut, Türk Hava Kurumu’ndan aldığı 1950 model hurda bir uçağı evinin terasında onararak çocukluk hayalini gerçekleştirdi. Ertesi yıl pilot brövesini aldı. Bu çılgınlık başka bir çılgınlığı doğurdu.
İstanbul Teknik Üniversitesi mezunu Yusuf Kahvecioğlu, kendi imkânlarıyla yaptığı ve “YUKA” adını verdiği uçağı 1989’da uçurmayı başardı. Prof. Dr. Ferşat Kolbakır ise, başarılı bir cerrah olmanın ötesinde, başarılı bir pilot, gökyüzüne olan sevgisiyle onların yanında yer aldı.
Bu üç isim 1990 yılında Samsun Sportif Havacılık Kulübünü kurdu. Hedefleri büyüktü: Sadece uçmak değil, çocuklara ve gençlere de gökyüzünü sevdirmek. THK’den alınan hurda uçaklar onarıldı. Kanat kırıkları onarıldı, umutlar yeniden gökyüzüne doğru kanatlandı.
Eski Samsun Havaalanın da yaşadıkları sorunlar nedeniyle bir arayışa girdiler. Tekrar bir hayal ile yola çıktılar. 19 Mayıs Belediye Başkanı olan Yılmaz Erel’den ilçede ve Samsun’da amatör havacılığı geliştirmek için yer istediler. Kulübe Kumcağız sahilinde hazine arazisi tahsis edildi. Kulüp, kendi imkânlarıyla hangar yaptı, uçuş pisti oluşturdu. Kulüp büyüdü; hekimlerden avukatlara, mühendislerden gönüllülere kadar bir halk hareketine dönüştü.
İlklerin Hikayesi
Ve bir gün… Türkiye’de ilk kez bir havacılık festivali düzenlendi. Ardından ikincisi, üçüncüsü, dördüncüsü… Bulgaristan, Romanya, Macaristan, Rusya’dan pilotlar, paraşütçüler geldi. Türkiye’nin ünlü sanatçıları ve siyasetçileri bu festivale katıldı. Sadece Samsun değil, Türkiye havacılıkta adını ilk kez dünyaya duyurdu.
Bugün gururla anlattığımız TEKNOFEST’in temelleri, aslında o Kumcağız sahil kenarında, amatör ruhla ama büyük bir yürekle atılmıştı.
Ama… Bir sabah, tüm hayaller mühürlendi.
Ne yazık ki başarı, bu topraklarda çoğu zaman kıskanılır. Rakip siyasi partiler “devlet arazisi izinsiz kullanılıyor” diyerek şikâyet etti. Hazine arazisi olduğu gerekçesiyle pist mühürlendi. Uçaklar söküldü, parçalar evlerin bahçelerine taşındı. Kulübe yüksek cezalar kesildi. Onlarca yıl boyunca ilçeye, şehre, ülkeye hizmet eden bu gönüllü insanlar, bir anda hain ilan edildi.
Siyasiler kulak tıkadı. “Birkaç zenginin uçağı uçacak diye hazine peşkeş çekilemez,” dediler. Göz ardı edilen şey; o uçaklara binen çocukların bir gün mühendis, pilot, teknisyen olabileceğiydi…
Ama bu üç çılgın Türk vazgeçmedi. Çünkü onların derdi uçmak değildi sadece. Gençleri kanatlandırmaktı.
Hayallere çomak sokuldu.
Ancak bu üç çılgın Türk yılmadı. Üniversite hocası olan Prof. Dr. Kolbakır, yeniden büyük bir hayal kurdu: Kapatılan alanın yerine bir Sivil Havacılık Yüksekokulu kurulması..Prof. Dr. Ferşat Kolbakır’ın çabalarıyla, bu alana bir sivil havacılık yüksekokulu kurulması fikri ortaya atıldı. Hazırlanan projeler, dönemin Gençlik ve Spor Bakanı ve aynı zamanda 19 Mayıslı olan Suat Kılıç’ın desteğiyle karşılık buldu. Önce Ondokuz Mayıs Üniversitesi’ne bağlı Ballıca’da üniversite kampüsü kuruldu. Zamanla Samsun Üniversitesi’ne bağlandı. Bugün burada mühendisler, yazılımcılar, pilotlar yetişiyor.
Ve Bugün…Ne Acıdır Ki…
Bugün o okulda ne bir tabela, ne bir anı köşesi, ne bir hangara verilmiş isim var onlara ait.
Aytekin Turgut…
Yusuf Kahvecioğlu…
Prof. Dr. Ferşat Kolbakır…
Ne yazık ki, tıpkı milli mücadele kahramanları gibi unutuldular. Ne bir derslikte adları geçiyor, ne bir teşekkür mektubu geldi. Küstürüldüler… Onlar, bu ülkenin isimsiz havacılık kahramanları oldular.
Ama şunu asla unutmayalım: Eğer bugün Samsun’da bir havacılık okulu varsa, gençler gökyüzünü hayal edebiliyorsa, bunun temelinde onların attığı adımlar, gösterdiği cesaret ve inanç vardır.
Bu ülke, bu insanlar sayesinde büyüyor ama çoğu zaman onları unutarak…
Ve işte tam da bu yüzden, bir kez daha hüzünle hatırlıyoruz ki…
Vefa, sadece İstanbul’da bir semtin adıymış…
